มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค….ตอนอวสานแล้วค่ะ#13

อรุณสวัสดิ์…ไม่ได้พูดคำนี้มานานขนาดไหนแล้วเนี่ย…ขอบคุณสำหรับความห่วงใยเรื่องปัญหาหนูนะคะ…แต่หนูคิดว่ามันน่าจะออกมาดีแหละ เดี๋ยววันนี้ต้องลุ้น…ยังไงก็ไม่เป็นไรค่ะหนูเข้มแข็งพอ…ยังมีแรงมามอมเมาพวกพี่ๆด้วยเรื่องไร้สาระของบรรดานักเรียนจับกังอย่างพวกเราต่อไป..แม่บอกว่า “เขียนไปเถอะลูก…การเขียนเป็นการเพิ่มรอยหยักในสมองของหนู แล้วก็ช่วงนี้กินปลาเยอะๆด้วย…” ….ช่วยหนูคิดที…แม่ต้องการจะสืออะไร…แม่อยากจะบอกว่าหนูโง่ หรือแม่อยากบอกข้อดีของการเขียน…
หลังจากที่หลับใหลหนีภัยเครื่องสูบน้ำมาแล้ว……คนที่ต้องรับช่วงต่อมิใช่ใครค่ะ….พวกเราเหล่าชะนี เพราะอิตุ้ยตกมาดึกๆมันกรนค่ะ….ไม่ใช่เสียงเครื่องสูบน้ำละ…แต่เป็นเสียงเหมือนสิงโตสำลักน้ำลาย…คือแบบมันจะปล่อยออกมาเป็นสเตปๆเหมือนเวลาคนเราสำลักน้ำลายแล้วไอแค่กๆๆ…อันนี้หนักกว่าเครื่องสูบน้ำอีกค่ะ…
……เห่ยเมิงใครกรนว่ะ…..
……เอี๊ย ใครกรน กรูจะนอนเว๊ย….
…..พวกเราตื่นมาดู..มีคนเดียวที่ไม่ตื่น..คืออิตุ้ย…ก็อิตุ้ยอ่าแหละโกรน นอนอ้าปากหวอเลยมัน…
……..ตุบ…………….เสียงหมอนปลิวไปปิดปากอิตุ้ย………
……โห……..พี่หลิวโหด น้องๆอึ้งค่ะเพราะเรียบร้อยๆแบบพี่หลิว ไม่น่าจะโหดไรแบบนี้….ปาหมอนไปปิดปากอิตุ้ย
แต่อิตุ้ยก้ดีค่ะ….หมอนปิดปากแทนที่จะหยุด…ปล่าวมันนอนเปลี่ยนท่าแล้วกรนต่อหนักกว่าเดิมอิก..เอี๊ยเอ๊ย…….
……..ตุ้ยๆๆตื่นๆๆๆๆ หยุดกรนสิวะ…….อิปลาทนไม่ไหวเดินไปเขย่าแขนอิตุ้ย
……..งึมมมมมมมมมมม……..เสียงอิตุ้ย แต่มันยังนอนส่งเสียงเห่าต่อไป
…….ตุ้ยเมิงตื่นเด้ยวนี้เลย….อิปลาพูดพลางเอาหมอนตีๆตรงปากอิตุ้ยแต่อิตุ้ยยังกรนต่อไป มันหลับสนิทมาก คาดว่ามันคงเหนื่อยตอนไปนอนกับทอมแล้วพวกนั้นกรน แล้วไหนมันแช่น้ำร้อนนานเกินไปอีก (มันจะทำให้หลับสบาย เพราะเหนื่อย)
…….อิปลาเมิงหลีกไป กรูจัดการเอง……อิพลอยชักทนไม่ไหวกับเหตุการณ์…พวกเรานอนไม่ได้เลยเพราะอิตุ้ยนอนเห่าซะขนาดนั้น…..
…….ตุ้ย ตื่น จะตื่นเดี้ยวนี่ก๊อ…นอนกรนได้กรนดี ชาวบ้านชาวช่องเปิ้นบ่ได้นอนกัน ไม่ตื่นมาโดนไม้เรียวแต้…….อิพลอยด่าอิตุ้ยเป็นคำเมือง…แล้วทำเสียงเหมือนคนเป็นแม่เป็นเวลาเช้าๆที่ตืนมาปลุกลูกชายไปเรียน ….แต่อิพลอยใส่แอกติ้งยังกะเป็นแม่อิตุ้ย…อิพลอยด่าคำเมืองไปเยอะมาก…แต่จำไมได้ จำได้แค่ใจความประมาณนี้ จำเป็นตัวคำเมืองแท้ๆไม่ได้…แต่มันส์มาก
……อิตุ้ยลืมตาตื่นค่ะ……….
……ตะกี๊ เสียงใคร…
……ทำไม
……ยังกะวิญญาณแม่ตุ้ยมาเข้าสิง…หลอนแต้ๆ…ใครเป็นคนปลุกตุ้ยตะกี๊อ่าเจ้า….
……กรูนี่ละ…..เมิงนอนกรนจนพวกกรูไม่ได้นอนแล้วปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น…….อิพลอยบ่น……
……สมมาเจ๊ๆทั้งหลาย(ขอโทษ) ตุ้ยนึกว่าตุ้ยบ่ได้กรนน๊อเจ๊า….
……เออๆนอนๆแล้วอย่ากรนอีก …จะมีแรงไปทำงานกันมั๊ยเนี่ย…..
……..แยกย้ายกันนอนค่ะ…………..เหนื่อยจริงๆ
…..เช้าวันใหม่….จับกังรายงานตัว…
….หกโมงเช้าตืนมาแปรงฟันล้างหน้า….เดินสวนสนามหยิบข้าวของกันให้วุ่นในห้องนอน…..ข้าวของเริ่มกระจุยกระจาย…เพราะหาของไม่เจอ…ถุงเท้าเริ่มมีไม่ครบคู่ แปรงสีฟันมีแต่ยาสีฟันหาย ยาสีฟันหายแต่แปรงไม่มี..วุ่นวายมากมายเหมือนระเบิดลง….จากนั้นก็เอาผ้าพาดไหล่ เดินต่อแถวกันไปหน้าอ่างล้างหน้า…มีประมาณสี่อ่าง..กระจกเป็นบานยาวๆ เหมือนเวลาพวกทหารเกณฑ์อาบน้ำเลย….ยืนแปรงฟันกัน เสียงยะกะขัดห้องน้ำ…แปรงฟันเสียงดังมาก….โฟมล้างหน้าวางต่อแถวกัน…ไหนจะครีมอีก…เปิดดิวตี้ฟรีได้สบายๆ…แต่พวกเรามีเหมือนกันหมดคือครีมอิหยี…ใช้ดียิ่งนัก….
…..เจ็ดโมงตรงเป๊ะ พร้อมกันที่ห้องอาหาร….อาหารเป็นบุฟเฟ่เดินตักได้ตามสะดวก..เดินวนกันยังกะเดินจงกลม…..กับข้าวก็พื้นๆค่ะมื้อเช้า แต่ก็ดีกว่าฟาร์มมากโข…..ไส้กรอก…ผักลวก….ไข่หวานม้วนๆ…ปลาแซลม่อนย่าง….เบคอน ….ถั่วหมัก….วากาเมะซุป…
มะเขือเทศ…กราแตง….สลัด….ขนมปัง….เนย…นมสดจากฟาร์ม…..กาแฟปั่นหอมๆ….ก็แค่นี้ล่ะค่ะของกิน..ฮี่ๆๆๆ ..
ตื่นตอนเช้ามาก็นั่งหน้าสลอน รอให้ป้าเอาจานกับส้อมมาให้ หน้าตาจะเบลอๆ ความรู้สึกเหมือนตื่นแต่เช้านั่งดูการ์ตูนกินโอวัลติน รอแม่ถักผมเปียให้เสร็จก่อนไปโรงเรียน [...]

Read Full Post »