มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค….ตอนอวสานแล้วค่ะ#8

……เมิงมันมีหมีจริงหรอวะ……
…กรูว่ามีจริงๆว่ะเมิง ไม่งั้นไม่เห็นหมีสตาฟยืนแหกเขี้ยวตั้งแต่ทางออกสนามบินหรอก…
…แต่เมิงคนเยอะขนาดนี้ไม่มีหรอกมั๊งไปกันเหอะ….

..พวกเราตัดสินใจไปเดินเล่นชมนกชมไม้ค่ะ…เหมือนกระเหรี่ยงเลย เดินต่อแถวกันเดินตามถนน ที่ไหล่ถนนกว้างมาก…..ไม่เกินคืบนี่แหละ…..รถแซงกันทีแทบตกขอบถนนตาย…….พวกไดเอทก็วิ่งค่ะ พวกไม่ไดเอทก็เดิน…..แต่สุดท้ายเดินกันหมด….สองข้างทางตอนแรกยังเป็นป่าโปร่งๆหน่อย มีรถผ่าน…..เดินไปสักพักป่าครึ้มค่ะ…ทางเริ่มเป้นเลนเดียว….ไม่มีเสาไฟข้างถนน…….มืดแล้วด้วย…..อากาศก็เย็น…ไม่เย็นอ่า หนาวเลย….

…..เมิง….ถ้าเจอหมีทำไงวะ…….
….เอิ๊ย เข้าป่าเค้าห้ามพูดเรื่องสัตว์เว๊ย….อิหยีด่าอิเจิ้น
….เมิงดูสิผู้ชายที่มาด้วยกันกับพวกเรา…กรูว่าถ้าหมีมานะ เพิ่งพาไม่ได้แน่…….อิปลาหมายถึง ไอ้ชินกับตุ้ยคะ คือชินเรียบร้อยมากไม่ค่อยพูด อยู่ในโอวาท …จิมยังมีปากเสียง ต่อปากต่อคำได้ แต่ชินเนี่ย รอคำสั่งอย่างเดียว….ส่วนตุ้ยเนี่ย…พวกเรานับรวมว่าชะนีเหมือนกัน…..
….เจ๊ๆๆๆ เจ๊ว่าชะนีฮอกไกโด..จะร้อง ปั๋วๆๆๆๆๆ แบบบ้านเรามะเจ๊….อิตุ้ยเริ่มตั้งข้อสงสัย…
….เออว่ะอิตุ้ยถามนาคิด….กรูว่ามันร้อง ฮุฮุๆๆๆๆๆๆ ป่าววะ…..เพราะฮุฮุแปลว่า สามี….
…แต่กรูว่ามันไม่มีชะนีว่ะ…ไอ้ชินออกความเห็น
…เมิงแหกตาดูคนที่มากับเมิงสิชิน….เนี่ยเค้าไม่เรียกชะนีหรอ …ฮอกไกโดจะมีชะนีประจำเกาะ ยศกรรมกรเชือดไก่ก็ตอนนี้ละเมิง….อิตุ้ยเออออกับไอ้ชิน แต่ชี้นิ้วมาทางพวกเรา

…เมิงว่ามีหมีจริงหรอวะเมืองนี้…..
…เมิงเลิกพูดเรื่องหมีสักทีได้มะ…

….แคว่กๆๆๆๆๆๆๆ เสียงดังจากป่าข้างทางค่ะ…แล้วนกบินว่อนหนีกันเป้นฝูง…….พวกเราไม่รู้หรอกค่ะว่ามันเป็นตัวไร หรือมันคือเสียงไร…..

…กรี๊ด……..หมีมาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ….
…เอี๊ยกรูบอกเมิงแล้วว่าอย่าพูดถึงหมี………..พวกเราวิ่งไปลงข้างทางค่ะ เพราะตกใจทำไรไม่ถูก…ป่ามืดมากๆด้วย
…เห่ยๆๆเมิงทำไงดีๆๆโรงแรมก็ไกลไม่มีรถสวนมาเลย…….
…กรูว่าวิ่งไปเรื่อยๆเหอะ….
…เห่ยๆกรูนึกออกละ..ตอนกรูเรียนประถมเค้าบอกว่าเจอหมีให้แกล้งตายยย….ไอ้ชินระลึกชาติได้….
..แม่ง เมิงแกล้งตายหมีมาเจอเมิงคงได้ตายจริงไอ้ชิน…..อิตุ้ยด่าแล้วลากพวกเราวิ่ง
..เชี่ย ถ้าวิ่งก็จะหนีทันหมีหรอวะ….สัตว์วิ่งเร็วจะตาย…
..ถ้าเป็นหมีอ่ากรูว่าวิ่งหนีทันแน่เมิง…..แต่ทำไมพวกเมิงไม่คิดบ้างว่าถ้ามันมีหมี แล้วมันจะไม่มีเสือหรอ…..
…เห่ย ยยยยยยยยยยยยยย…..เมิงเอาจริงหรอวะกรูใจไม่ดี
…กรูไม่รู้เว๊ย กรูเห็นในโบรชัวร์ มีหมีกับกวาง ….หมีมี กวางมี เสือต้องมากินกวางสิเมิง……
.

…..จะกรีดก็ไม่ได้ค่ะเพราะเด๋วเสือตกใจ…จะแกล้งตายก็กลัวไม่เนียนพอเผื่อหมีมาจักจี้พุง….ตัดสินใจกันหางจุกตูด
จริงๆแล้วมันเป็นตัวอะไรพวกเราก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่ด้วยความที่ป้าบอกมาแล้วบรรยากาศมันให้ ก็เลยต้องหนีกันหัวซุกหัวซุน…
อดรีนาลีนพุ่งปรี๊ด…..โรงแรมวิ่งแปปเดียวถึง…..คือตอนไปเนี่ยไกลมาก น่าจะสองสามกิโลได้เพราะเดินนานมาก…แต่ตอนกลับเนี่ย วิ่งกันแปปๆ…

….ถึงโรงแรมโดยสวัสดิภาพยืนหอบแฮ่กๆกันอยู่หน้าประตูโรงแรม…ตอนนี้สติกลับมาแล้วค่ะ รู้จักคำว่าเหนื่อยละ…หันไปดูสภาพแต่ละคน……
…อิตุ้ย อิลิน อิปลา ถอดรองเท้าวิ่ง…กอดรองเท้าไว้กับอก….
..นอกนั้นรองเท้าข้างเดียวบ้าง…พับขากางเกงข้างเดียวบ้าง….โกยกันสุดๆ…หน้าตาซีดเซียว หอบยังหมาหิวน้ำตอนเดือนเมษา…ตอนนั้นเข้าใจเลยค่ะว่าหนีตายเป็นไง…เข้าใจคนที่เค้าแบกตู้เย็นได้เวลาหนีไฟไหม้….แล้วพอได้สติจะเหนื่อยมาก….ระทึกกันตั้งแต่วันแรกเลย…..ฮอกไกโด….

…เห่ยๆกรูว่าจัดผมเผ้าให้เรียบร้อยเหอะ…เดียวพวกป้าๆตกใจว่าพวกเราโดนข่มขืนทีกลางป่าแล้วหนีกลับมา…..
ผมเผ้ากะเซอะกระเซิง ..เสื้อผ้ามอม…มีรอยขีดข่วนตามแขนตอนวิ่งหนีหมีลงข้างทาง บางคนมีเศษไบไม้เกาะตามหัว…ต้องไปหลบหลังรถตู้…ดูสภาพตัวเองแล้วจัดให้เข้าที่เข้าทาง….

…เมิงๆกรูเรียบบร้อยดียัง…
…ปากกรูมีไรติดมะ
…เสื้อกรูสวยยัง…
…เมิงติดลิปมันมากรูยืมเร็ว

ก็พยายามทำตัวปกติเดินเข้าโรงแรมแหละคะ…หลังจากวิ่งกันหางจุกตูดมา..ใจเต้นตุบๆๆๆ ป้าเรียกไปทานข้าวค่ะ…เตรียมไว้ในห้องอาหารแล้วว