มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค….ตอนอวสานแล้วค่ะ#10

ตื่นแต่เช้ามานั่งอ่านหนังสือ…อัพเรื่อง….เผื่อสมองจะได้ลื่นไหลก่อนไปเรียนไปทำงาน…สวัสดีทุกคนทางฝั่งเมืองไทยและญี่ปุ่นค่ะ…อากาศที่นี่หนาวมาก ผ้าห่มสองผืนแล้วตอนนี้…” หนาวกาย..ไร้ชายเคียง”…วี๊วววว เสร่อจริงๆค่ะ….ล้อเล่นค่ะ เรื่อง
หลังจากเล่นสาดน้ำกันในห้องน้ำสติปัญญาเหมือนเด็กประถมแล้ว…ก็แต่งตัวกลับห้องแหละค่ะ..เดินใส่ชุดคลุมอาบน้ำของเค้าที่จะเหมือนยูคาตะแล้วก็ใส่เกี๊ยเดินกระแดะไปมาในโรงแรมแหละค่ะ…อาบน้ำเสร็จก็สุมหัวกันที่ห้อง..โป๊ะครีมอิหยี …เข้าใจว่าอากาศเย็นจะทำให้ใบหน้าสวยใสขึ้น…..
…Pretty woman……เสียงโทรศัพท์ของอิพลอยดังขึ้น…เพลงพริตตี้วูแมน แค่เพลงดังเท่านั้นล่ะค่ะ..อิตุ้ยจากที่ใส่เกียอยุ่ดีๆสวมวิญญาณเป็นลูกเกดเมทินี ทำตัวเหมือนใส่ส้นสูงสามนิ้ว เดินบนแคทวอล์คประกอบจังหวะริงโทนอิพลอย….คอเชิ่ด เดินส่ายก้น ก้าวขาฉับๆ…จนกระทั่งอิพลอยทนสภาพไม่ไหวต้องรีบกดปุ่มรับโทรศัพท์มัน ก่อนที่อิตุ้ยจะตกเกี๊ยตาย เพราะริดความกระแดะของมัน…..
…
…ก๊อกๆๆ…..เสียงคนเคาะประตูห้อง…
…ชินไปเปิดประตูดิเป็นผู้ชายอ่า…
…
…อิเพนกวินเองค่ะ….หน้าแดงมากๆ แก้มแดงหูแดง…ตาเยิ้ม ยิ้มหวาน…ไม่บอกก็รู้ว่าขี้ข้า..เอ๊ย นายจ้าง พวกเราเมาค่ะ..เพราะถ้าไม่มีแอลกอฮอล์ในเส้นเลือดในระดับที่สูง ร่างกายเพนกวินจะไม่สามารถมีแอคชั่นนี้ได้…เหล้าแปรผกผันกับต่อมสติปัญญาอิเพนกวินค่ะ……
…..ขอเข้าไปได้มั๊ยครับ…….อิเพนกวินยืนยิ้มหวาน ถามพวกเรา……แล้วชูถุงไอติมขึ้น
…..เข้ามาเลย…ถ้ามีไอติม……….นี่คือเสียงอิเจิ้น……ที่ปากมันบอกว่าจะไดเอท….
….มันเอาของกินมาล่อว่ะ กำลังอยากกินไอติม……
อิเพนกวินมานั่งร่วมวงกับพวกเรา….คือเข้ามานั่งคุยแหละค่ะ..คาดว่าลุงคงพามันไปมอมเบียร์ที่ไหนมาแน่ๆ เค้าดื่มกันธรรมเนียมจริงๆ …เคยมีคนคิดเฉลี่ยๆว่า คนญี่ปุ่นดื่มเบียร์เฉลี่ยวันละแปดแก้ว ไม่รู้จริงมั๊ย แต่เท่าที่เห็นก้ประมาณนั้นจริงๆ ทานมื้อเย็นเสร็จ ต้องนั่งก๊งเบียร์ กระป๋องเบียร์จะมากกว่าขวดน้ำในตู้เย็นของทุกบ้าน…
…..นี่ไอติมแบ่งกันกินเร็ว….เพนกวินเทถุงไอติมลง…..พวกเรารีบตะปบค่ะ แม้มื้อค่ำจะจวกไปละ แต่ถ้าไอติมมา พวกเราก็ไม่หวั่น ไม่รู้เป็นไรเหมือนกัน มื่อเย้นต้องกินไอติม….
….ลุงโทรมาบอกว่า ต้องซื้อไอติมให้พวกเธอกินทุกวัน…ลุงโทรมาถามด้วยว่าเป็นไงกันบ้าง…โทรกลับหาลุงเร็ว…..เพนกวินเล่าแล้วต่อโทรศัพท์ถึงลุงให้พวกเรา….
….ฮัลโหลลล……เป็นไงบ้าง….
….สบายดีค่ะลุง…
…ฮอกไกโดสวยมัย…
…(นิ่งไปชั่วอึดใจ)….สวยค่ะลุง วันนี้วิ่งหนีหมีกันด้วย…
…ไปเล่นซนอะไรกันอีกเนี่ยถึงได้วิ่งหนี…แต่อย่าไปอีกนะมันอันตรายลุงเป็นห่วง…
….คิดถึงลุงจังเลย…(พวกเราส่งเสียงออดอ้อนประจบ…มันคิดถึงจริงๆ)…
….ลุงก็คิดถึง..เดียวคุยกับป้านะ ป้าอยากคุยด้วย….
…ฮัลโหล….เด็กๆ สบายดีกันนะ…ไปดุงานมายัง
….ดูแล้วค่ะป้า…หนอนบึมเลย…
….เนี่ยลุงเป็นห่วงมาก หนูๆไม่อยู่ลุงเหงาๆเลย ตอนหัวค่ำไปยืนดูบ้านพักพวกหนู แล้วกลับบ้านมานั่งซึม น้ำตาไหลบอกว่าคิดถึงเด็กๆ ไม่มีเด็กมาอยู่บ้านนาน พอมีมาอยู่เลยดีใจ……..นี่คือคำให้การของภริยาเจ้าของฟาร์ม
….พวกเราก้คิดถึงลุงกับป้าค่ะ……
…ดูแลตัวเองนะ ไปนอนได้แล้วดึกกแล้ว..
…ค๊ายบบบบ…
สิ้นเสียงป้าไป…พวกเราอบอุ่นใจบอกไม่ถูก…ลุงคิดถึงพวกเราจนน้ำตาไหล..ป้าก็คิดถึง..อิเพนกวินก็ไม่ได้หนีไปไหนแม้มันจะไปมันก็กลับมาเล่นกับพวกเราเหล่าจับกังเหมือนเดิม…มันความรู้สึกดีน่ะคะ ว่าไม่ได้โดนแบ่งแยกเป็นวรรณะ เค้าเป็นเพื่อนเป็นคนในครอบครัวเดียว…เพนกวินยิ้มให้พวกเราแบบเมาๆค่ะ..แต่มันยังสติดี
…เพนกวินไปกินเหล้าไหนมาอ่า…
….ลุงพาไปเลี้ยง….
….กินไปกี่แก้ว..
….ห้าแก้วมั๊งจำไม่ได้…
….คออ่อนว่ะแค่นี้เมา……อิพลอยกับอิเจิ้นหยามเจ้านาย
…ก็ไม่ได้กินนานแล้ว….(ตอแหลเมิงกินกับจิมบ่อยจะตาย)
…ขอบคุณน๊าสำหรับไอติม….(นั่งกินไอติมอยู่หน้ามัน ล้อมวงกันให้เพนกวินนั่งตรงกลาง)
….เห่ย ไอติมเพนกวินนะกินว่ะเจ๊..อิตุ้ยเริ่ม
…กินมะแบ่งกันกิน…อิเพนกวินได้ยินแล้วทำเป็นเลียๆทั้งไอติม แบบทุเรศๆ…แล้วยื่นให้ตุ้ย
…เอามา จะกิน….อิตุ้ยหยิบไปกินน่าตาเฉย แล้วเอาไอติมมันให้เพนกวิน…..ทุเรศจริงๆเกิดมาเพิ่งเคยเห้นแลกไอติมกันกิน
…พรุ่งนี้กับข้าวตอนเจ็ดโมงนะ …
…อืมรู้แล้ว….
…เพนกวินถามไรหน่อยดิ….
….ถามไร
….ทำไมเพนกวินไม่มีแฟนสักที……………

Read Full Post »