มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค….ตอนอวสานแล้วค่ะ#6

ตื่นมาแต่เช้า…หลังจากนั่งมึนสักพัก…โอ้ว…เห็นตัวเลขคนเข้ามาคอมเมนท์เข้ามาอ่านแล้ว…ตกใจ…เจ็ดพันกว่าๆ….คนจริงๆอาจประมาณสักร้อยคนน่ะ..นอกนั้นเจ็ดพันน่ะ …ไปเกณฑ์วัวพันธุ์ดัลเมเชี่ยนที่ฮอกไกโดมาให้เป็นม้าทำเป็นเข้าออกในเวบให้ดูหรูหรา..จำนวนมากขึ้น…ฮ่าๆ….ยังไงก็ขอขอบคุณทุกท่านค่ะที่ยังหอบข้าวของหนีตามกันมา….บ้านใหม่แห่งนี้ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ….
…สำหรับเนื้อหาที่เขียน….อย่ามองเลยค่ะว่าพวกเราเป็นใครมาจากไหน..ไม่สำคัญหรอกค่ะ…อยากให้มองเหตุการณ์ที่มันเกิดขึ้นมากกว่า…ที่เขียนขึ้นมาเพราะว่าอยากจะแบ่งปันหรือแชร์ความรู้สึกกับสิ่งที่ไปเจอมากับใครอีกหลายคนที่ไม่ได้ตกในอยู่ในสถาการณ์แบบที่ไปเจอมา..

..หลังจากที่ป้าจับไปแปลงโฉม….เป็นเทพธิดาโรงงานเชือดไก่..ที่มีสปอนเซอร์เหนียวแน่น…เป็น

” ขอขอบคุณหนอนทุกตัวที่เสียสละชีวิตน้อยๆของพวกเค้า…ทำให้พวกเรามีทริปฮอกไกโดอย่างเป็นทางการ ..ไม่มีคุณ…พวกเราไม่มีปัญญาได้เหยียบแผ่นดินฮอกไกโดแน่ๆ…ขอให้ดวงวิญญาณของหนอนทั้งหลาย…จงไปสู่สุขติ…สาธุ” …..

หรือ…

” ขอขอบคุณหนอนทุกตัวที่กระแดะมาสิ้นชีพในปีที่พวกเราไปทำงาน…ชีวิตของพวกท่านแต่ละตัว..สร้างความขื่นขมระทมฟาร์มแก่พวกเรามาก…จะตายทั้งทีทำไมเมริงไม่ตายตั้งอยู่บนต้นวะ..มาตายทำไมในซองผักแห้ง…พวกกรูลำบากกกกกกก เกลียดหนอน…”

นั่นล่ะค่ะ…คือคำให้การจากปากของนักศึกษาสาว…

พวกเรายังคงตื่นเต้ลบวกชอคกับยูนิฟอร์มที่มี…คาดว่าถ้าใส่ชุดนั้นสักเดือนนะ…คงจะขาวมากมาย…เพราะมันเล่นปิดทั้งตัว…เหลือไว้แค่ตา…ให้สอดส่ายไปมาแส่หาเรื่องชาวบ้านแล้วเรื่องหนอนก็พอ….ได้ยินคำว่าหนอนแล้วยังเอียนจนถึงทุกวันนี้

..เมิงๆๆ พวกเราขอป้าไม่ใส่ชุดนี้ไม่ได้หรอวะ…
…กรูว่าเป็นไปได้ยากวะเมิงดูสิเค้าใส่กันทั้งโรงงาน..
…ร้อนชิบ…ในบอกว่าฮอกไกโดหนาววะ…
…เมิงโดนชินจังโกหกละ…แต่จริงๆกรูก็โดนว่ะ..ชินจังแมร่ง มาฮอกไกโดภาพลักษณ์จะหนาวๆแต่เนี่ยไร..เหงื่อแตกพลั่ก..
…เออ..ชินจังไม่ได้ผิดหรอกเมิง แต่เมิงดูชุดสาวโรงงานพวกเราซะก่อน..ปิดซะขนาดนั้น…ไม่ร้อนคงแปลก…กรูกำลังจะประชดลุงเนี่ย ว่าทำไมไม่เอาฮิตเตอร์ติดในเสื้อไปด้วยเลย…จะได้ร้อนให้สะใจ…

มันร้อนจริงๆค่ะ…แม้เสื้อผ้าจะเป็นผ้าฝ้าย…แต่มันไม่ช่วยอะไรเลย…เพราะส่วนที่เป็นหน้าอ่า…ห่อหลายชั้นจัด…เหมือนจะเป็นคนกึ่งมัมมี่…

อิเพนกวินกับลุงอยู่ในห้องที่พวกเราจะไปทำงานก่อนแล้วค่ะ…แต่วันนี้พวกเราอดฮาอิเพนกวินไม่ได้…..คือมันต้องใส่เสื้อคลุมๆขาวๆยาวๆที่พวกหมอเค้าใส่กัน…แล้วต้องใส่หมวกกที่เหมือนหมวกอาบน้ำที่มันจะพองๆ ผู้หญิงจะใส่คลุมไว้กันไม่ให้น้ำไปโดนผมที่สระแล้ว….แล้วก็ต้องเอาหน้ากากมาปิดปากกับจมูก…ใส่ถุงมือ มองยังไงก็เหมือนกับเป็นหมอฟัน…แต่อิเพนกวินเหมือนหมอโรคจิตอ่า…

….ฮี่ๆๆๆๆ..ตุ้ยว่านะเจ๊า..มันไม่เหมือนโรงงานแล้วเจ๊า.มันเหมือนห้องเก็บศพมากกว่าเจ๊า…..ตุ้ยพูดแล้วหันมาขำกับพวกเราค่ะ..มันเหมือนจริงๆ…เพราะทุกคนใส่ชุดขาวๆ แล้วมีอิเพนกวินทำหน้าโรคจิตๆๆ..เหมือนพวกเราต้องมาผ่าล้วงตับไต ศพดองเพื่อควักเอาเครื่องในไปขาย….จินตนาการล้ำไปละ..

…..ทุกคน…นี้คือสิ่งที่พวกเธอต้องมาทำนะ…ให้จับหนอนออกจากผักแล้วก็จะต้องนั่งทำงานกับป้าๆนี่ล่ะ……
กรูรู้แล้วล่ะเพนกวินเอ๊ยว่าเมิงส่งพวกกรูมาจับหนอน…งานที่กองอยู่ตรงหน้าเมิงสามารถอธิบายจบได้แค่ประโยคเดียว…ฮึ

คือในห้องที่ไปดูงานน่ะค่ะ…เป็นห้องที่เค้าพยายามทำให้ปลอดเชื่อที่สุด…แต่จะมีเชื่อวัวบ้าจากพวกเรานี่ละคะไปแปดเปื้อน…คือตอนเพนกวินพูดพวกเรายังไม่ได้เข้าไปเห็นข้างในหรอก ออกันอยู่ห้องที่เค้าทำไว้สำหรับฆ่าเชื่อก่อนเข้าห้องจริง…ก่อนเข้าไปต้องเอาที่เหมือนแปลงกลิ้งๆได้ ที่ใช้ทาสี ตามโฆษณาสีโจตันไรแบบนี้น่ะค่ะ…เอามากลิ้งๆตามตัว..ผลัดกันทำ…เอาไว้สำหรับดักจับฝุ่นหรือไรที่ติดตามตัว พวกผม เศษด้ายไรแบบนี้…แต่สำหรับพวกเรากลิ้งแล้วมีแต่ขนเฟอร์ค่ะ…

กลิ้งกันเสร็จแล้วก็ต้องเข้าไปล้างมือ แล้วเอาแอลกอฮอล์เช็ดมือ…แอลกอฮอล์จะมีทุกจุดเลยเป็นสเปร์ๆเหมือนฮายยีนรีดผ้า..ถ้าเปลี่ยนกิจกรรมหรือไปจับอย่างอื่นที่ไม่ใช่ผักแห้งแล้ว ต้องรีบล้างมือเป่าให้แห้งแล้วเอาแอลกอฮอล์พ่นมือตัวเองทันที…เพื่อป้องกันเชื่อโรค…..คุณภาพดีจริงๆค่ะ อันนี้พวกเรายอมรับ…
แต่พวกเราอยากจะบอกเค้าเหมือนกันว่า เชื่อโรคไม่อยู่กับพวกเราหรอกแต่มันจะอยู่กับหนอนน่ะสิ…

หลังจากทำความสะอาดเสร็จ..จะมีป้าที่ทำตัวเป็นครูรัศมี มาคอยยืนตรวจเครื่องแต่งกายของคนงาน…ไม่กล้าเรียกพนักงานค่ะมันหรูเกินไป….คนงานเนี่ยก็ยังแอบเลื่อนขั้นกันเองเลย…สถาปนาตัวเองเสร็จสรรพ…ตรวจเสร็จแล้วป้าจะปล่อยเข้าไปทีละคนๆ ห้องข้างในเนี่ยที่ต้องไปทำงานจริงๆ แทบช๊อคค่ะ….มันจะเป็นสายพานสั้นๆประมาณสี่เมตรได้มั๊ง..แล้วมีเครื่องที่เหมือนถังๆไรสักอย่างอยู่ข้างๆเอาไว้เทผักใส่..แล้วมันจะค่อยๆไหลลงมาตามสายพาน….ให้คนนั่งกันคนละด้าน คนนึงอยู่ต้นๆใกล้ถังคอยเป็นโปร..จับหนอนรอบแรก…แล้วจะมีคนนึงนั่งท้ายสายพาน คอยเป็นมือสำรอง…เช็คว่าอิคนแรกเนี่ยแมร่งแอบหลับปล่อยหนอนออกมาหรือเปล่า….พอเช็คเสร็จผักก็จะไหลไปท้ายสายพานแล้วลงไปอยู่ในกล่อง…….สายพานเนี่ยปรับเร็วช้าได้ค่ะ เครื่องที่เอาผักเทลงไป..(พวกเรามองยังไงก็เหมือนโรงสีข้าว)…อันนี้ก็ปรับได้ว่าจะให้ผักค่อยๆไหลออกมาหรือไหลเร็วๆ..แล้วมันจะคอยทำให้ผักกระจายไม่กองๆเป็นกระจุกได้ด้วย….คือต้องทำใจนะคะพวกเราจะชอบตื่นเต้นกับเทคโนโลยีการเกษตรค่ะ…

..คือแค่เห็นที่ทำงานก็อึ้งแล้วค่ะ….คราวนี้ลุงสั่งพวกป้าๆทำงานโชว์ค่ะ….รอบนี้ไม่มีแก๊งคนแคระค่ะ…เพราะที่นี่เค้าทำงานกันอายุไม่เกินสี่สิบกว่ามั๊งนะ…ยังเอ๊าะๆอยู่เลย…แน่นอนค่ะพอเดินเข้าไป…ทุกสายตาจะล่อกแล่กจับจ้อง…แต่พวกเรารู้ค่ะว่าพวกป้าเป็นมิตร…เพราะแอบเห็นแววตา แต่คงยังไม่ชินไม่กับสัตว์ประหลาดตัวใหม่ที่บินตรงมาฮอกไกโดเพื่อเป็นโชว์ความเป็นโปรของการจับหนอน…

..เมิงๆป้าจะเกลียดพวกเราปล่าววะที่หาหนอนเจอ แล้วทำให้พวกป้าต้องโดนลุงดุว่าปล่อยหนอนออกไป…
..กรูว่าไม่หรอกมั๊ย…ไม่เกลียดหรอก…แค่อาจดักกดหัวเมิงกับสายพานบี้กับหนอนสักวันว่ะ
..เอี๊ย…กรูเห็นงานแล้วอยากอ้วกว่ะ….

..ลุงให้ดูงานจริงค่ะ…ทุกคนเงียบไม่คุยกัน…ผักไหลไปกับสายพาน….ขอย้ำว่าเร็วมากๆ…แล้วพวกป้าๆก็จะเขี่ยนิ้วไล่หาหนอนตามผักที่ไหลมากตรงหน้า…เวลาผักแห้งไหลไปปลายสายพานจะเห็นเป็นรอยนิ้วเขี่ยวนเต็มไปหมด…ข้างๆป้าแต่ละคนจะมีกล่องหนอนค่ะ…แน่นอนโปรคนแรกจะได้เยอะกว่าคนที่สอง…ถ้าไปดูสายพานตัวไหนแล้วคนที่สองมีหนอนเยอะ..เค้าจะให้หาใหม่เลย…เพราะถือว่าคนแรกทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ……พวกเรายืนดูสายพานแล้วแทบอว้กค่ะ…เร็วจริงๆ …ถ้าเป็นที่โรงงานเชือดไก่…ขั้นตอนนี้คงเหมือนไก่หมุนมาตามสายพาน แล้วต้องหยิบๆมาเชือดๆๆๆๆ….อันนี้จินตนาการกันเอง

…เอี๊ย…สายพานเร็วชิบหาย…อิเจิ้นตาเหลือก
..เมิงกรูว่านะเพราะเค้าปล่อยเร็วนี่ละ หนอนเลยไปกองกับพวกเรา….อิปลาเทพธิดาพญาหนอนเริ่มวิจัยงานค่ะ…เพราะมันคือความหวังของพวกเราทุกคน
…กรูว่านะ ดูแบบนี้ไม่ถึงสิบนาทีกรูอ้วกไปกับหนอนแน่เมิง…มันเร็วเกินไป…..อิลินที่ตอนนี้อาการสงบกับเหตุการณ์ที่มันโดนหลอก…เริ่มมีสติกับงาน….
…เจ๊…ทำไมลุงไม่เอาเงินที่จ้างพวกเราไปคิดทำเครื่องดักจับหนอนละเจ๊…อิตุ้ยเริ่มมีสาระ….
…
…พวกเราชํอคค่ะแม้วันนี้จะแค่ดูงาน…เพราะนั่นมันคือชีวิตของวันพรุ่งนี้ วันถัดไปและอีกหลายๆวัน…ที่ต้องทำให้เสร็จ…แต่มันยังช๊อคไม่พอหรอกค่ะ….ลุงพาไปดูงานอีกที่…เป็นส่วนล่างของโรงงาน

….เหมือนเป็นโกดังใหญ่ๆโล่งๆ….ทีมันประตูเปิดแค่ด้านเดียว ต้องเป็นประตูแบบบานพับเลื่อนๆขึ้น…เอารถสิบล้อเข้ามาวิ่งเล่นได้….. พวกเราเดินลงไปแล้วลงความเห็นว่าทุกคนโรงงานต้องใส่ยูนิฟอร์มเชือดไก่กันหมด ยกเว้นคนที่ขับรถแทรกเตอร์…แต่ลงมาข้างล่างครึกครื้นค่ะ..มีพวกหนุ่มๆโรงงาน แล้วก็หนุ่มๆที่มาส่งหมู ส่งน้ำให้โรงงาน ขับรถเข้าออกมาให้เห็นหน้าเรื่อยๆ…
บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่คนฮอกไกโดจะต่างจากคนญี่ปุ่นทั่วไปนิดหน่อย จะตัวสูงกว่า ขาว ขนแขนขาแอบยาว…จมูกโด่งๆ เพราะว่าอยู่ใกล้รัสเซีย….และที่สำคัญพูดเหน่อ….

ลุงบอกว่าพวกเราตอนเช้าต้องมายืนทำงานในโกดังนี้ก่อน….ให้มายืนแกะถุงพลาสติกใสๆที่ห่อผักออก….แล้วเทผักแห้งกองๆกัน….เพื่อที่จะส่งขึ่นไปชั้นสองไปเทใส่เครื่องที่เหมือนโรงสีข้าว ให้ไหลไปกับสายพาน…..แล้วจับหนอน…

…งานไม่ยากค่ะ…..(นี่คือความคิดวันนี้)….ก็เดินดูในโรงงานค่ะ…ใหญ่มาก ถ้าเทียบกับประเทศเกาะเล็กๆของญี่ปุ่น บริษัทนี้รับอบแห้งพืชผลทางการเกษตรทุกชนิดค่ะ….มีชื่อเสียงสุดในญี่ปุ่นละ….เคยเห็นพวกผงโรยข้าวของญี่ปุ่นมั๊ยคะ…ที่จะเป็นไข่อบแห้ง ปลาอบแห้ง…ผักแห้งที่ใส่ตามมาม่าทั้งหลายแหล่…ก็อบที่โรงงานนี้หมดเลย….ถ้ายังไงก็ช่วยอุดหนุนด้วยนะคะ..พวกหนูไปทำมาจริงๆ…(แอบโปรโมตให้ลุง…เผื่อมีเลื่อนขั้น)….ขอเล่าเรื่องงานต่อนะคะ…อยากให้ทราบรายละเอียดด้วยค่ะ อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ..อ่านขำๆ…จะพยายามอธิบายให้เห็นภาพมากที่สุด….

ลุงพาพวกเราไปดูเครื่องอบผักแห้งค่ะ….โห…อลังการมากจริงๆ….เคยเห็นเวลารถขนน้ำมันหรือว่าก๊าซวัตถุไวไฟของพวก ปตท. ไรมั๊ยคะ..ที่มันจะเป็นหลังเหมือนแคปซูลอยู่หลังรถพ่วง…..นั่นละคะห้องอบผักแห้งใหญ่ประมาณนั้น…ในนั้นจะทำเป็นชั้นๆให้เราเอาถาดผักเข้าไปใส่….แล้วจะมีประตูปิด…เหมือนยานอวกาศเลย…พวกเราจะเข้าใจไปเองว่าเนี่ยคือนาซ่าแล้วพวกเราเป็นนักวิทยาศาสตร์เพราะชุดมันเข้ากันมาก….จริงๆก็คนงานละค่ะ…อ้อลืมบอกไป…ถ้ามาทำข้างล่างต้องใส่บูทค่ะ จะได้ไม่ลื่นแล้วก็ไม่เลอะเสื้อผ้า…ขั้นตอนการอบผักลุงบอกว่าเค้าจะอบแบบสดๆเลย เหมือนใช้หลักการลมอะไรสักอย่าง จำไม่ได้ละ..แล้วผักมันจะออกมาสีสดสวย…คือเขียวเหมือนตอนยังไม่อบ…แล้วถ้าเป็นสีน้ำตาลติดไป ลุงให้เคลมได้เลย….

ห้องแถวนั้นก็จะเป็นห้องเย็นค่ะ…ไว้เก็บของที่เค้าเอามาฝากให้ทำแห้ง…ห้องเย็นเนี่ย…อย่าเรียกว่าห้องเลย…มันเหมือนลานไอซ์เลยล่ะ….ใหญ่มากๆ มีน้ำแข็งเกาะอยู่ตามพื้นเหมือนหิมะตก….แต่ลุงก็ใจดีมากเหมือนกันค่ะ…ให้พวกเราเข้าไปเอาผักในห้องเย็นมาดูเป็นตัวอย่างจากห้องเย็น…ที่อุณหภูมิติดลบ ยี่สิบห้าองศา…….แล้วคิดดูสิคะข้างนอกร้อนๆ ให้พวกเราไปวิ่งเล่นในตู้เย็น….เดินออกมาแทบไข้จับค่ะปวดหัว…ปรับตัวไม่ทัน…แต่ลุงบอกว่าถือว่าไม่เย็นมากนะ…เพราะอากาศตอนหนาวจัดๆที่ฮอกไกโดก็ติดลบเท่ากับในตู้เย็นน่ะแหละ…บางทีหนาวกว่านั้น….พวกเราฟังแล้วแทบเหว๋อค่ะ…ก็ดูงานเสร็จเค้าก็สั่งให้กลับโรงแรมค่ะ…เพราะว่าให้ไปพักผ่อนแล้วพรุ่งนี้มาทำงานแต่เช้า รถตู้จะไปคอยรับส่ง….แลดูฮายโซเนอะ….

….กลับมาถึงโรงแรมผีสิงอีกรอบ…พวกเราทุกคนยังมึนกับเหตุการณ์เลยพูดไรกันไม่ค่อยออก….
…ป้าๆพาไปตามห้องนอนค่ะ….เป็นห้องใหญ่ๆสองห้อง ให้นอนรวมกัน…….คือลุงมั่นใจว่าพวกเราหาผู้ชายมาเป็นสุภาพบุรุษพอน่ะคะ เพราะไว้ใจมาจากตอนจิม….อากาศร้อนมาก….ถามป้าว่าเปิดแอร์ที่ไหน…….เพราะพวกเราหาที่เปิดแอร์ไม่เจอ
คำตอบแทบชอคค่ะ

….ป้าคะแอร็เปิดยังไงคะ หาเครื่องไม่เจอร้อนมาก….พวกเราถามป้าที่เคาเตอร์ค่ะ…เพราะเข้าห้องแล้วร้อนจัดยังไม่ได้เก็บของเลย
….อ่อ…แอร์ไม่มีค่ะ..มีแต่พัดลม…………………วี๊วววววววววววววววววว

…บ้านนอกชิบแอร์ก็ไม่มี แล้วบอกว่าเป้นโรงแรมหรูสุดมีแต่พัดลม….อิตุ้ยบ่นต่อจากป้าพูดจบเลย
เหมือนป้าจะรู้คะ….

….อ่อไม่ได้ไม่มีแค่ที่นี่นะ…แต่ฮอกไกโดไม่ขายแอร์ทั้งเกาะ….เพราะว่าอากาศไม่ได้ร้อนอะไรจนถึงขั้นต้องใช้แอร์…แต่วันนี้มันร้อนผิดปกติ ป้าก็งงเหมือนกัน……