มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค….ตอนอวสานแล้วค่ะ#4

คือสิ่งที่พวกเรามองจากบนเครื่องบินนั้น…มันเขียวๆไปหมด…แล้วทุ่งนา ไรข้าวโพด..ทุกอย่างตัดเป็นบล๊อคๆๆสี่เหลี่ยมเท่ากันเป๊ๆ…เขียวๆ แล้วมีวัวเดินไปมา….คือพวกเราเดาได้ว่าวัวจริงๆ…เพราะคนฮอกไกโดคงไม่ใส่เสื้อลายจุดขาวดำกันทั้งเกาะ…แล้วถ้าไม่ใช่คนคงเป็นหมาดัลเมเชี่ยนแล้วค่ะ…บรรยากาศมองแล้วไม่เหมือนญี่ปุ่นที่พวกเราอยู่หรือไปเที่ยวเลย..เขียวครึ้มมากๆ…ขนาดแค่บินผ่านยังรู้สึกได้เลยว่ามันเขียวลึกไปถึงกลางใจ
…เมิงๆๆๆถึงฮอกไกโดแล้วววววว
…เออกรูรู้ๆๆนักบินเค้าประกาศแล้ว…
…เมิงฟังออกด้วยหรอ…
…แล้วกรูจะฟังตอนเค้าประกาศภาษาญี่ปุ่นทำไม…รอฟังตอนอังกฤษสิ…
…ทำไมมีแต่วัววะเมิง…
…เออเมิงคิดเหมือนกรูเลย…บรรยากาศเหมือนนิวซีแลนด๋เลย
..ไม่ค่อยมีบ้านคนเนอะ..ดูบ้านนอก..
…ไม่หรอกเมิงเดียวบ้านคนก็มี..อันนี้ใกล้สนามบินไง..เลยต้องเป็นแบบทุ่งๆ..คันทรี่ๆๆ..แต่ที่พวกเราทำเป็นโรงงาน คนเยอะแน่เมิงไม่ต้องห่วง…………………ฮึๆๆ จำประโยคนี้ดีๆเลย

เครื่องลงจอด………….ในที่ๆมีสิ่งก่อสร้างที่เรียกว่าสนามบิน…และที่นี่คือฮอกไกโด…ก่อนลงเครื่องพวกเรารีบใส่เสื้อกันหนาวกันให้เรียบร้อย..เดี๋ยวลงมาหนาวตายยย

วูบแรกที่ลงเครื่องค่ะ………แทบช๊อค…มีตุกตาหมีสตาฟ…ตั้งอยู่ทางเดินเข้า….เหมือนไปเที่ยวสวนสัตว์….

สนามบินเล็กมากๆ…เดินออกไปจะเจอญาติมารอรับเลย ไม่ต้องวนให้เสียเวลา กระเป๋าก็จะเจอเลย…
บรรยากาศน่ารักค่ะ..กระถางดอกไม้อะไรจะมีไม้ไผ่มากั้นๆไว้..คือแลดูลูกทุ่งๆๆ…มีตัวหมีเป็นพรีเซนเตอร์…มีพวกผลิตภัณฑ์ชีสขายเยอะมาก…แล้วก็มีป้ายบอกว่า….ขอต้อนรับสู่ดินแดนการเกษตร………..

….เกษตรกร แข็งขัน เป็นกระดูกสันหลัง ของชาติ…..
เพลงนี้ดังในหัวมากๆ….

…อิเพนกวินก็พาไปไหว้คนที่โรงงานละคะที่ขับรถมารับ..แลดูฮายโซมาก เอารถตู้จากโรงงานมารับสองคัน….วูบแรกที่เดินออกไปนอกสนามบิน……เหงื่อแตกพลั่กค่ะ…แดดเปรี๊ยงงงงงงงง…เปรี๊ยงจริงๆ….แต่…
….ทำไมมันร้อนแบบนี้วะฮอกไกโด…
…ครีมกรูละลายหมดเลยแมร่ง
…มันอาจจะร้อนแค่กลางวันแล้วเช้ากับตอนเย็นหนาวจัดไงเมิง……..ฮุๆๆ
…กรูไม่ไหวละเมิง กรูจะถอดเสื้อทิ้งละ..แมร่งร้อนนนนน….

แต่ยังไม่ทันได้ถอดไรหรอกค่ะ…อิปลาเดินถือกล้องตัวใหม่ของมันอกมา..ที่ฮายโซกว่าของอิหยี…พวกเราไม่รู้ว่ามันจะถ่ายหรือไม่ถ่าย เพราะพวกเราไม่สน แต่พวกเราฟอร์มแถวตอนหน้ากระดานเรียงสี่ ยิ้มรอมันถ่ายละ…

…กรูจะเก็บกล้องไม่ได้จะถ่าย…
…ถ่ายเหอะกรูยิ้มรอละ..
..อิปลาถ่ายเร็วๆแล้วเอารูปมาให้กรูด้วย

…..เมื่อไรเมิงจะถ่ายได้วะ..เห็นปรับกับเล็งนานละ…..
…กรูเพิ่งซื้อเมื่อวาน…กรูยังไช้ไม่เป็น……………อิปลาตอบทั้งที่พยายามต่อสู้กับกล้องมันต่อไป…
…สรุปเมิงทำได้แค่เปิดปิดใช่มะอิปลา…
…เออ..เมิงใจเย็นกรูเพิ่งเคยซื้อแบบนี้……

พวกเรารอมันจนเหงือกแห้ง เหนียงออก….คางยาน เพราะมันเล็ง มันเพ่ง มันจ้อง นานมากกกๆๆๆๆ คือมันซื้อกล้องแบบเปลี่ยนเลนส์มา…แล้วมันก็ยังไช้ไม่เป็น แล้วพวกเราเองก็ไช้ไม่เป้นด้วย…ปลากรูขอโทษช่วยไรเมิงไม่ได้

…หลังจากเสรอกันพอสมควรก็ไปนั่งบนรถตรงไปที่ทีทำงานค่ะ..ตอนนี้ฟงเฟอร์ถอดมาผูกเอวละ..แดดแรงร้อน ไหนจะขนเฟอร์ร่วงอีก ฟูฟ่องยังก็เป็นฝูงหมาฝูงแกะ

เดี๋ยวมาต่อค่ะ