มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค…ตอนอวสานค่ะ #2

ก่อนอื่น ขอขอบคุณทุกคนนะคะที่ติดตามอ่าน…หอบผ้าหอบของหนีกันมาที่นี่ …แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยทำบลอกด้วยนะคะ…
ที่ต้องย้ายมานี่เพือตัดปัญหาอะไรหลายอย่างค่ะ แล้วเนื่อหาในพันทิพจะไปค่อยๆก๊อปแล้วลบ..ยังไงก็อ่านในนี้แล้วกันเนอะ

อันนี้จะอัพไว้เล็กน้อยก่อนนะ…
หลังจากที่พูดเรื่องไปฮอกไกโด แน่นอนอิลิน อ้อ จิม..มองหน้ากัน…ฮ่าๆสะใจ ..ฮอกไกโดแพงจะตายไปง่ายซะที่ไหน
บ้านพักฟรี บินฟรี ข้าวฟรี แต่ค่าจับหนอนไม่ฟรีก็เท่านั้นเอง….
…ลิน อ้อ จิม..จะกลับไทยไม่ใช่หรอ…รีบกลับไปสิ….อิเจิ้นมองพวกนั้นแบบเหนือกว่า..แถกแถมากมาย
…ก็อีแค่กลับไทย..เนี่ยไปตั้งฮอกไกโดน๊า…ที่ๆพวกแกไม่เคยไป….อิหยีหยามต่อ เห่ากันเป็นระลอก
…จิมเคยไปนะ…..
..เออไม่เป็นไรแต่อิสองตัวนั้นไม่เคยไป….
..เห่ยเมิง ไปด้วยกันเร็ว โทรไปบอกแม่ว่าขอเลื่อนกลับไทย เมิงไปช่วยกรูก่อน…อิสาเริ่มคิดแผนชั่ว
…เมิงจะบ้าหรอกรูจองตั๋วไปละนะเว๊ย…อิลินเริ่มคิดหนัก
…กรูเลื่อนไม่ได้ว่ะ เพราะกรูต้องไปทำธุระหว่ะ..บอกลุงไปตอนกรูกลับมาแล้วไม่ได้หรอ….อิอ้ออยากจัด
..เมิงจะบ้าหรอ..เมิงอยากให้ลุงย้ายไฟลท์เมิงคงต้องยอมเป็นสะใภ้บ้านนี่ละ…เมิงพูดเหมือนเมิงสำคัญกับฟาร์มมาก ขาดเมิงไม่ได้เลยนะอิอ้อ…อิเจิ้นกับอิปลาช่วยตอกย้ำอิอ้อ
…โอยๆๆๆ …น่าสงสารแต้เจ้า…จะกลับไทย.แต่พวกเฮาจะไปฮอกไกโด….ที่ๆพวกเจ๊ๆเฮียๆทั้งหลายไม่มีได้ไปเองด้วยกระเป๋าตังค์แฟ่บๆ…เห้นมั๊ยถ้าไม่ใช่เพราะบารมีอิตุ้ยคงไม่ได้ไปกันหรอก อิตุ้ยมาวันเดียวโลกทั้งฟาร์มเปลี่ยนไป๊..อิตุ้ยเข้าข้างตัวเองว่าเพราะมันมาทุกอย่างเลยดีขึ้น..สมพรปากเมิงว่ะตุ้ย
….กรูจะได้ใส่เฟอร์ สักทีก็ตอนนี้ละวะ เบื่อากาศหนาวละ……อิหยียังไม่ลืมเฟอร์ที่ไปเต้นผับผีของมัน…
….อิลินเมิงขอแม่เมิงไม่ได้หรอวะ..ไปช่วยพวกกรูหน่อยงานมันเยอะ…อิปลากับอิสาช่วยทำให้อิลินตัดสินใจยากขึ้น
…เมิง..กรูอยากไปว่ะ แต่กรูไม่กล้าขอแม่กรู…อิลินเริ่มเครียด
…เบอร์แม่เมิงไร..เดี๋ยวกรูคุยเอง…
…เมิงจะบอกแม่กรูว่าไรวะ..
…กรูจะบอกแม่เมิงว่าเมิงเผลอกินหนอนมีพิษเข้าไปเลยต้องส่งไปรักษาที่ฮอกไกโด….
…เมิงเอาไรคิดเนี่ย.ไม่ช่วยแล้วยังมุขแป่กอีกอิเจิ้น
…เห่ยลินอ้อเพวกเมิงลองขอที่บ้านดูเร็วนานทีได้ไปนะเมิง…จิมด้วย …ฮอกไกโดนะเมิงคิดดีๆ…
…กรูก้คิดดีเนี่ยละ ถึงอยากไป แต่กรูหาข้อแก้ตัวกับแม่กรูไม่ได้..
…กรูให้เวลาเมิงสิบห้าทีกับการตัดสินใจทุกอย่าง ลุงรออยู่ด้วย……

พวกเราไซโค พวกนี้กันสะใจแล้วก็นั่งรอมันค่ะ เพราะลุงก็อยากให้พวกมันไปถ้าไปได้…เพราะมันเป็นแรงงานหลัก..ส่วนพวกมาใหม่สามคนลาภลอยค่ะ..มาถึงแล้วจะได้ไปทีอืนต่อ…งานนี้ต้องขอขอบคุณหนอนทุกตัวที่ยอมพลีกายเข้ามาในถุงผักทำให้พวกเรามีทริปฮอกไกโดอย่างเป็นทางการ….ได้ดีเพราะหนอนจริงๆ…บอกแล้วยี่ปุ่นเค้าใส่ใจทุกขั้นตอน…

…..สิบห้านาทีผ่านไป อิลินจิม อ้อ วิ่งเข้ามา
…เห่ยเป็นไงวะเมิง…
..แม่กรูไม่ให้ไปว่ะ…อิอ้อหน้าเศร้า
..ของจิมไม่ได้ขอ เพราะยังไงก็ต้องกลับไปทำงาน…จิมตอบเรียบๆ
…ของกรู….แม่กรูให้ไปเว๊ยยยยยยย…….อิลินระรื่น
ดีใจด้วยนะเมิง…..พวกเราดีใจกับมันจริงๆที่ยอมเลื่อนกลับไทยเพื่อจะไปขายแรงงานกับพวกเรา…
..

ความฝันฮอกไกโด..โอ้ว ใส่เฟอร์ไป หน้าวๆ ใสบูท ผ้าพันคอ นั่งดื่มโกโก้ร้อนๆหลังเลิกงาน บรรยากาศดอกทิวลืป ดอกลาเวนเดอร์เพราะเค้าบอกว่ามีดอกลาเวนเดอร์…กรี๊ดดด..ไหนจะโรงงานชอกโกแลต…เผลอๆหิมะตก…(ควายค่ะไม่รุ้ว่าฮอกไกโดมีหน้าร้อนกันตอนนั้น)…..ความรู้สึกเพ้อเนี่ยเพราะมาจากการอ่านชินจัง…

…พี่หลิวคะ ฮอกไกโดเป็นไงคะ…พวกเราเริ่มซํกรุ่นพี่ที่เคยไปมาก่อน
..ก็ดีนะ สวยมากไม่เหมือนยี่ปุ่นเลย บ้านเรื่อนน่ารัก ปูอร่อยมากๆ …นม ชีส ชอคโกแลตไรพวกนี้ ของขึ่นชื่อเลย…พี่หลิวพูดมาแต่ส่วนดีๆทั้งนัน้ค่ะ เลิศค่ะเลิศ ฮอกไกโดของพวกเรา..ชาวจับกัง
….เอ้า ใครจะไปลงชื่อไว้เด้วลุงให้ทอมไปจองตั๋วเครื่องบินให้….
…..ลุงจะจ่ายค่าตั่วให้จริงหรอ…พวกเราแอบหวั่นกลัวลุงหักเงินเดือน
…จ่ายให้จริงๆ….แต่ต้องทำงานดีๆนะ เพราะงานนี้ต้องรับผิดชอบจริงๆ…

จะมีเจ้านายทีไหนใจดีแบบนี้มัย จ่ายค่าตั้วให้ไปฮอกไกโด….
..เออเด้วไปเก็บข้าวเก็บของกันนะ ลุงจะให้กลับบ้านก่อน แล้วพรุ่งนี้เจอกันที่สนามบิน เพราะพวกเธอต้องเตรียมเสื้อผ้าสำหรับเมืองหนาววว…….เดียวจะให้ทอมขับรถไปส่งที่สถานีรถไฟ….
….ค๊าบบบบบบบบบบบบบบบ….
…พวกเราวิ่งกันหางจุดตูดไปเก็บของค่ะ…อิลินสบายสุดเก็บเสร็จละ…แต่คนที่ลำบากสุดก็ ไอ้ชิน ตุ้ย อิพลอย เพราะเพิ่งรื้อของเสร็จตอนเช้า แล้วเนี่ยต้องกลับไปเก็บแล้วกลับเมืองที่เพิ่งจากมาเมื่อวาน
…แม่ง กรูเพิ่งรื้อของเสร็จ ต้องเก็บอีกละ..อิพลอยบ่น
…จะบ่นทำไมละเจ้า เนี่ยตุ้ยต้องแบกผ้าอนามัยกลับอีกยังไม่บ่นเลย….อิตุ้ยเก็บของแถมผ้าอนามัยแพคคู่ของมันใส่กระเป๋าจิงๆค่ะ….
พวกเราวิ่งวุ่นกันมากต้องรีบทำเวลาเก็บของ เพราะอิเพนกวินมาจอดรถรอไซโคอยู่หน้าบ้าน…ดีใจมากๆจะได้กลับบ้าน แม้จะแค่คืนเดียว เพราะว่าอย่างน้อยจะได้เล่นเนต จะได้นอนที่นิ่มๆ…จะได้กลับไปกินไรดีๆ ไม่เจอบ้านเป็นเดือนแน่นอนคิดถึง…..

….รถจอดที่สถานีรถไฟ…..อิเพนกวินมาส่งค่ะ
..โชคดีนะ…พรุ่งนี้เจอกัน…จิมขอบคุณมากที่มาช่วยฟาร์ม อ้อด้วย เดินทางปลอดภัย…พรุ่งนี้เจอกันที่สนามบินนะ ไปละ
อิเพนกวินร่ำลาพวกเราพอหอมปากหอมคอค่ะ..แล้วจับมือกับจิม…แล้วเดินจากไปปล่อยให้พวกเรานั่งรถไฟกลับบ้าน…เหมือนเขมรอพยพค่ะ..ข้าวของเยอะแยะมากมาย..เหมือนเด็กหนีออกจากบ้านก็ใช่…ข้างทางเป็นท้องทุ่ง…บ้านนอกมากมาย…คิดดูสถานีรถไฟยังต้องใช้ไอ้ที่เป็นตาไก่เจาะบัตรอ่า ไม่มีที่หยอดบัตรอัติโนมัติ…บันไดเลื่อนไม่มี…เดินลากกระเป๋ากันขึ้นบันได….

ตอนนั่งบนรถไฟ
….โอย….พรุ่งนี้จะได้ไปฮอกไกโดแล้ว..ไปหาความซิวิไลซ์สักที….อิหยีเริ่มเพ้อ
…เมิงว่ากรูขนไรไปมั่งดีวะ…อิเจิ้นเริ่ม ตื่นเต้น
…ก็ขนเสื้อกันหนาวตามที่ลุงบอกไงเมิง…ง่ายๆๆ…อิปลาตอบหน้าตาย
…แหมเมิงแล้วเมิงจะไม่เอาอย่างอื่นไปหรอวะ…ของกินไรแบบนี้….
…ไม่ต้องหรอกเมิงเพราะลุงเค้าเลี้ยง…
….ตอนทำงานเสร็จของลุงไปเที่ยวมั๊ยเมิง…
….โอย…กรูล่ะอยากไปอยู่ตลอดเลยว่ะแมร่ง ฮอกไกโด กรูอยากไปตั้งแต่ตอนมาอยู่กับโฮสท์ละ…
….โอยยยย…จะพูดทำไมเจ้า อย่าลืมว่ามีอีกสองหน่อที่ไม่ได้ไปกับพวกเรา….ฮิๆๆๆๆ…ปากอิตุ้ยเหมือนสงสาร แต่หน้าตามันบ่งบอกความสมเพชอิอ้อกับจิมค่ะ
..ขอบใจนะจ๊ะตุ้ย…ถ้าตุ้ยไม่พูดเราจะรู้สึกดีกว่านี้…จิมหมั่นไส้
…เงินเดือนเพิ่งออกวันนี้ กรูว่ากรูจะเอาไปซื้อเสื้อเฟอร์มาแข่งอิหยีสักตัว…อิเจิ้นกับอิพลอยเริ่มเพ้อ
…กรูอยากได้กล้องว่ะ…อิปลาเริ่มหารายจ่าย
…กรูอยากได้คอมใหม่ว่ะ….อิพลอย
..กรูอยากได้ครีมทาหน้าอันใหม่ว่ะ…หมดละ…
…กรูอยากได้รองเท้าใหม่ด้วย
….แต่ตุ้ยอยากได้ปั๋ว……อิตุ้ยตอบแบบจบข่าวให้ทุกคนหุบปาก

….รอบนี้พวกเราเกิดทักษะค่ะ…ไม่นั่งบนกระเป๋าละ ขากลับๆแบบฮายโซ นั่งรถด่วน..แต่ควายค่ะ..เข้าผิดโบกี้ ไปรมควันห้องที่เค้าไว้สูบบุหรี่..แม่เจ้า….ควันยังกะไก่อบฟาง…แสบหูแสบตาไปหมด….เดินออกมาโบกี้ปกติ คนจ้องหน้าแทบจะกินเพราะกลิ่นบุหรี่ติดออกมา…สดชื่นนนนนนนนนนนน……
….โอยยย คนญี่ปุ่นเนี่ยมันกินบุหรี่มากกว่าป๊อกกี๊ก๊ะเจ้า สูบกันตั้งแต่หัวดำยันหัวหงอก…มะเร็งปอดน่ะสะกดเป็นก๊า…อิตุ้ยบ่น
…..ยาสระผมญี่ห้อ มาลโบโรและ มายด์ เซเว่น……
…..ปอดกรูคงดำจนไม่รู้จะดำยังไงละเมิง…

…..ถึงที่หมายค่ะ…..ต้องแอบหลบๆซ่อนๆบรรดาเพื่อนๆไม่อยากให้เค้ารุ้ว่าไปทำฟาร์มมา..แต่พวกเรายังไม่ได้กลับบ้านหรอกค่ะ…ต้องจองตั๋วไปสนามบิน…..แน่นอนค่ะ จิมเป็นคนติดต่อให้หมดเลย…แต่จิมไม่จ่ายให้ก็เท่านั้นเอง..แม้จิมจะไม่ได้ไปแต่จิมก็ยังรับผิดชอบพวกเราเสมอ….

เย้นนั้นก้แยกย้ายกันกลับบ้านไปเตรียมของแหละค่ะ…จริงๆไม่ใช่ .กลับบ้านไปออนไลน์เอมเอสเอ็น..ไม่ได้เล่นเนตนาน….ขึ้นทอปปิกเอมเอสเอนกันใหญ่ว่าจะไปฮอกไกโด…โทรบอกญาติโยมกันทั้งมหาลัย แล้วเมืองไทยด้วย
…..ฮัลโหล…แม่เหรอคะ พรุ่งนี้หนูจะไปฮอกไกโดนะแม่
….ไปทำไมอ่าลุง ทำงานเสร็จแล้งหรอ
….ไป…ทำงานแหละค่ะ…ลุงส่งไป…
….ไปทำไรล่ะ…….คำถามที่ไม่อยากตอบ…
….ไป…..จับหนอนค่ะแม่
…หา เนี่ยได้ดิบดีเพราะหนอนเลยหรอคะลูก
….ค่ะ…
…แล้วหนูต้องแต่งชุดยังไง มันหนาวนี่
…ก็คงเสื้อกันหนาวหนาๆแล้วก็เฟอร์ไรพวกนี้ละคะ……..หลอกตัวเองชัดๆ ฮอกไกโดมีหน้าร้อนฮ่าๆ
…แม่ถามจริงๆ ไปจับหนอนจิงหรอ งานหนักมั๊ยลูก
…งานสบายรายได้ดี….(มีที่ไหน) ค่ะแม่ ไม่ต้องห่วง พวกเจิ้น สา หยี ไปกันหมด
…งั้นก็ดูแลตัวเองละกันนะ แม่ต้องไปละ
…อ้าวแม่จะไปไหนอ่าหนูคิดถึงคุยกับหนูก่อน
…อ่อกำลังจะออกไปทานอาหารทะเลข้างนอกกับพ่อน่ะจ๊ะ ไปละนะ…………..ตู๊ดดดดดดดดดดดดดด

ปวดใจมั๊ย..ที่โทรกลับไทยแล้วเจอเวลาพ่อแม่ออกไปทานข้าวข้างนอก…แล้วตัวเองต้องนั่งซดราเมง…ฮือๆๆคิดถึงอาหารไทย…ไม่เป็นไรพรุ่งนี้ก็ไปฮอกไกโดแล้ว……เย้

พวกเราก็เด็กน่ะแหละค่ะ ออนไลน์แล้วก็ถามกันเองใครจะเอาไรไปมั่ง…คอมเอาไปกี่เครื่อง…จะเจอกันที่ไหนตรงไหน …แล้ววันนั้นแต่ละคนอยากได้อะไรก็ไปซื้อซะ..เพราะเงินเดือนเพิ่งออก…แต่รุ้สึกว่ากลับมาแล้วเหมือนแตกตื่นตกใจกับเมือง…..เพราะวันๆอยู่แต่กับหนอนไม่เห็นแสงสีไรเลย…เห็นผู้ชายหน้าเหียกๆเดินผ่านยังหล่อเลยค่ะ ขอเป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่จิม อิตุ้ย ไอ้ชิน หรือเพนกวิน…