มนต์รักนักเรียนนอกไตรภาค…ตอนอวสานค่ะ

ย้ายบ้านกันแล้วว..โอ้วเย้..ก่อนอื่นต้องขอขอบพระคุณคุณตะละพะเนียเธอเจาะอย่างสูงค่ะ ที่ให้คำแนะนำดีๆแล้วก็ทำบลอกให้…ขอเวลาหนูศึกษาเทคโนโลยีกันสักพัก…ก็อย่างที่พูดแหล่ะค่ะ ว่าเขียนไปแล้วว่าไตรภาค มันก็ต้องมีสามภาคแหละ…ภาคนี้จะจบแล้ว เราจะจบทุกอย่าง จะพยายามปั่นเต็มสปีด…(ก็ได้แต่หวังไว้เช่นนั้น) ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านมาตลอดนะคะ..ที่ต้องมาบลอกนี้เพราะว่าเดี๋ยวเกิดปัญหากระทู้พัง แล้วมันจะยุ่งยาก จะได้ไม่ต้องร่อนเร่กันบ่อยๆ…กำลังคิดเนี่ย เดี๋ยวตีพิมพ์เองไปแข่งน้องหยาด…หนูไม่ใช่คาสโนวี่…เราเปลี่ยนเป็น…หนูไม่ใช่จับกังค่ะ….ก๊ากกก….ภาคสามนี้ ก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า…หนูจะอยู่รอดปลอดภัยปั่นได้จบก่อนจะโดนจับได้…สาธุ
หลังจากที่จิมสั่งเสียสั่งลากันเรียบร้อยในภาคที่แล้ว…แล้วก็ได้หัวใจสาวๆพันทิปไปครองอีกเป็นกองนั้น…หลายคนสงสัยใช่มั๊ยว่าจิมพูดแบบนั้นจริงหรอ..จิมพูดแบบนั้นจริงๆค่ะไม่ได้มีเติมแต่งแต่อันใด..จิมแมนมากๆ แต่พวกเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพวกเราไม่จับจิมทำแฟน…คงเพราะสนิทกันมากเกินไป….อืม ถือว่าเป็นผลบุญของจิมไป…
วันต่อมาค่ะ….ตอนเช้า…พวกสามคนที่กลับไทยก็เอาของออกมาวางหน้าบ้านแหละค่ะ ลุงกำลังไปธนาคารเพื่อจะจัดเงินเดือนให้พวกสามคนนี้เอาไปสวาปามที่เมืองไทย…..รวยเลยนะเมิง..ทิ้งพวกกกรูอยู่กับหนอน…เหตุการณ์ยังเดิมๆค่ะ พวกเราต้องไปจับหนอนกันแต่เช้า แล้วเอาเด็กใหม่ไปด้วยโดยอิปลาทำหน้าที่เป็นโปร…ช่วงนี้งานมันหนักค๊า ต้องคอยคิดวิธีการจับหนอนยังไงให้ไวทันใจ…กะจะให้มันทำเป็นคัมภีร์มารละ..หนอนเยอะจัด อยากได้คนอย่างอิปลาสักสิบคน งานคงเร็วขึ้น…แต่ไม่เป็นไรค่ะ อิตุ้ย อิพลอย ไอ้ชิน…น่าจะไม่ฟายจนเกินไป..เชื่อมั๊ยคะแม้พวกสามคนนั้นจะหมดสัญญากับลุงแล้ว…แต่มันยังมาทำงานยันวินาทีสุดท้ายค่ะ เพราะมันรู้ว่าพวกเราจะตายแล้ว ก็มาช่วยกันนั่งจับหนอนละค่ะ แทบจะขี่คอกันจับเพราะไม่มีที่นั่ง
เห่ยเมิง…วันนี้หนอนจะเข้ามาอีกคอนเทนเนอร์นึงใช่มั๊ยวะ…อิปลาถามอิสา
เออใช่..เป็นของที่ทางฮอกไกโดประกันหนอนแล้ว…อิสาตอบ
แมร่งประกันหนอนไรวะ…มาถึงก็เจอหนอนทุกที แล้วก็ตีกลับไปมาเนี่ย งานไม่เดินสักที …อิเจิ้นโวยวาย
ทำไมลุงไม่ให้พวกเราไปฮอกไกโดเลยวะ ไปจับหนอนที่นั่นเลยจะได้ทุ่นเวลา ..อิหยีเริ่มเพ้อ
อิหยี…เมิงเพ้อมากไปป่าววว ไปฮอกไกโดน่ะ ตั๋วเครื่องบินกลับไทยได้สบายเลยนะเมิง..อิลินช่วยเตือนความจริงอิหยี
โอยยย….เลิกฝันเฟิ่องสักทีได้ก๊อเจ๊า…ตื่นเจ๊ตื่น…นั่งอยู่เนี่ยบ้านนอกกว่าตีนดอยที่ตุ้ยอยู่อีก…จะฝันไปหาความสิวิไลซ์ทำไมกะเจ้า ในเมื่อรู้ว่าเป็นไปไม่ได้…เพ้อฝันแต้ๆ….อิตุ้ยช่วยเตือนสติพวกเรา
แต่ถ้าได้ไปฮอกไกโดคงดีว่ะ กรูไม่เคยไปกรูกะว่าได้เงินจากลุงกรูจะไปเที่ยวฮอกไกโด….กรูอยากไปทุ่งลาเวนเดอร์….อิปลากับอิเจิ้นเพ้อ
ไม่เป็นไรนะพวกเมิง พวกเมิงทำงานไปเก็บเงินไวๆนะ กรู อิอ้อ กับจิม จะไปดำน้ำ แล้วจะแผ่ส่วนกุศลให้พวกเมิงเอง…ฮี่ๆๆๆๆ อิลินแถกแถ
..เจ๊ลิน….ไอ้แถกแถ ตอหลดตอแหล ซุงแหล เนี่ยตุ้ยกะบ่ว่าหยังหรอกนะเจ๊….แต่เวลาเจ๊หัวเราะเนี่ย ทำไม…อกเจ๊มันไม่กระเพื่อมเหมือนคนอื่นเลยละเจ๊…ตุ้ยล่ะสงสัย………อิตุ้ยวางระเบิดอิลินเรื่องหน้าอก…สะใจจริงๆ
…นี่ล่ะน๊า..ชีวิตสาวโรงงาน บ้านนอกคอกนา วันๆเอาแต่พูดเรื่องเพ้อฝัน…ฝันอยากออกจากท้องทุ่ง…ยังกะสาวโรงงานอยากไปเที่ยวในเมืองกรุง สำนึกตัวกันมั๊ยเนี่ยว่าเป็นนักเรียนนอกอยู่ก๊ะเจ้า..พวกเจ๊เคยดูเรื่อง มายา ก๊ะเจ้า ที่เป็นเด็กนักเรียนนอกที่เมกาหรือ ที่ยุโรปปปปไรสักอย่างนะเจ้า…ทำไมเค้าไฮโซกันแต้…ดูอย่างซอนย่า กับ มะหมี่ สิเจ้า [...]

Read Full Post »